Een computer kopen – WILL’S HOEKJE

Posted by
/ /

1995. Mijn zoon studeerde Informatica en had voor thuis een computer nodig om zijn schoolopdrachten te maken, tot dan toe deed hij dat op school. Als verrassing wilde we hem voor zijn 18e verjaardag een computer geven. Mijn dochter en ik gingen er voor op pad. We hadden allebei de ballen verstand van computers dus lieten we ons door een medewerker in een kleine winkel in Amsterdam om praten tot de koop van zo’n apparaat. Ik was blij en gespannen toen hij de doos uitpakte op zijn verjaardag. Zijn verwachtingsvolle lach maakte al snel plaats voor teleurstelling, hij wilde het niet laten blijken maar een moeder ziet dat natuurlijk.

De dag na het feest vroeg ik hem of hij blij was met de computer en schoorvoetend gaf hij toe dat hij er voor zijn schoolwerk niks mee kon. Het was meer iets om spelletjes op te doen of zoiets. Hij schreef op wat hij voor school nodig had en mijn dochter en ik togen weer naar Amsterdam om het apparaat terug te brengen. Hij was alleen maar uitgepakt en direct weer netjes ingepakt, bon mee dus niks aan het handje zou je zeggen. Nou dat pakte anders uit, de verkoper wilde de computer niet terugnemen en zei: “Gekocht is gekocht”.

Eerst probeerde we hem op een nette manier te overtuigen maar toen dat niet lukte ging mijn dochter alle klanten in die winkel af en zei hen daar niks te kopen. Tenslotte ging ze voor de deur staan en wanneer er iemand naar binnen wilde hield zei ze tegen. Intussen ging die verkoper tegen mij te keer en dreigde de politie te bellen. “Moet u doen”, zei ik “zullen we eens zien wat die van uw oplichtingpraktijken vinden”. Uiteindelijk koos hij eieren voor zijn geld en nam de spelletjescomputer terug. Mijn dochter kwam inmiddels terug in de winkel en de verkoper wilde mij een waardebon geven voor het bedrag dat de computer had gekost maar ik wilde mijn geld terug. Je raadt het al. Ook daar ontstond een discussie over en mijn dochter maakte aanstalten om weer voor de deur van de winkel te gaan staan. Zuchtend en steunend gaf de verkoper mij mijn geld terug waarna wij naar een “echte” computerwinkel gingen om de benodigde spullen voor mijn zoon te kopen. Hij heeft er nog veel plezier van gehad tijdens zijn studie en dit verhaal is nog vele malen verteld op verjaardagen.