Senior Live

Aanmelden nieuwsbrief

Ontbijt met hindernissen – WILL’S HOEKJE

Posted by
/ /

Ik vind het heerlijk om in het weekend vroeg op te staan en met een kopje koffie naar een oude serie te kijken. Dat kan een serie zijn die ik al drie keer heb gezien maar waar ik nog steeds bij kan grienen en lachen. Mijn man slaapt dan lekker uit en ik heb het huis voor mij alleen. Maar eerst geef ik de poezen eten en drinken en maak voorbereidingen voor het weekend ontbijt met afbakbroodjes, uitgeperste sinaasappels en fruit.

Natuurlijk zet ik ook de medicijnen voor ons klaar en verstop die in het nisje van het keukenraam zodat Fietje Deugnietje er niet bij kan (denk ik). Zo ook deze keer.

Ik zit heerlijk te zwijmelen bij de avonturen van de dochters van Jack Mc Cleod op Drovers Run en hoor in de verte Fietje spelen met iets wat over de grond rolt, maar registreer het niet heel bewust. Na de serie zet ik de oven aan en dek de tafel, inmiddels is mijn man ook beneden gekomen. Ik wil de medicijnbakjes pakken maar er staat er nog maar ééntje. “Heb jij jouw medicijnen al ingenomen?” vraag ik aan hem, “Nee”, zegt hij. “Waar is dat bakje dan gebleven?” vraag ik. “Dat heb ik net van de grond opgepakt, Fietje liep er mee te spelen”, zegt mijn man. Ik kijk naar het lege bakje in zijn hand en roep “Zoek die pillen!” Daar gaat Bob op zijn knieën door de keuken. De vloer wordt aan een minutieus onderzoek onderworpen. Inmiddels speur ik in gebogen houding de grond af. Fietje vindt het reuzeleuk, springt om ons heen en bijt in Bob’s voeten. Natuurlijk vinden we niks.

Met een schok kom ik tot het besef dat Fietje ze weleens opgegeten kon hebben. Een paar tellen staan we naar haar te kijken of ze vreemd gedrag zou gaan vertonen waarna ik roep “We moeten de dierenarts bellen!” Met trillende vingers toets ik het nummer van de doktersdienst in (die moet je namelijk ook bellen voor spoedgevallen met dieren) en wacht op verbinding. Ik loop nog even naar het keukenraam en kijk nogmaals of het bakje toch misschien daar staat. Mijn blik dwaalt naar beneden en daar liggen de pillen in de fruitschaal tussen de appels en peren………… “Met de doktersdienst, waarmee kan ik u van dienst zijn?” “Oh, sorry”, stamel ik, “het is al opgelost!”