Senior Live

Aanmelden nieuwsbrief

Twee weken relaxen in een All-in resort – WILL’S HOEKJE

Posted by
/ /

We zijn toe aan vakantie na een heel zwaar jaar met heel veel downs en heel weinig ups, dus boeken we twee weken in een All-in resort in Kemer, in Turkije. Het hotel is mooi met uitzicht op zee, de kamer prima de luxe, het eten kan er mee door. De wijn is ronduit smerig maar we vinden in het dorp een zaakje die redelijk goeie wijn verkoopt dus dat slepen we mee naar onze hotelkamer. ‘s Avonds genieten we op ons balkon van het geluid van de branding met een heerlijk glas gekoelde wijn.

Bij de balie krijgen we allerlei tips voor excursies en bezienswaardigheden. We moeten zeker de wereldberoemde textielmarkt bezoeken, dus vol goede moed, met in de hand een kaartje met routeaanwijzingen gaan we op weg. Het kaartje hoeven we niet eens te raadplegen, we kunnen gewoon de stroom mensen volgen die vanuit alle naburige hotels ook op weg zijn naar die markt. De ingang van die markt werkt als een trechter en eenmaal binnen kan je niet anders als stapvoets meelopen in de menigte. De kraampjes met allemaal dezelfde spullen staan dicht op elkaar met een smal looppad ertussen. Om de brandende zon een beetje tegen te houden zijn er lappen boven het looppad gespannen, het houdt de zon tegen maar niet de warmte. Wij zijn al op verschillende plekken in Turkije op vakantie geweest maar in mijn beleving zijn die markten daar veel ruimer opgezet. Ik ben niet zo’n marktmens en ook het constante gebedel en intimiderende gedrag van de marktkooplui irriteert mij mateloos. “Kijken kijken niet kopen”, “Special prise”, “Kom lookie lookie”, hoor je hier aan alle kanten.

Bob vind het helemaal verschrikkelijk maar gaat mee voor mij want ik wil perse voor de kleinkinderen iets kopen. Veel mensen vinden het ook nog nodig in die benauwde ruimte te roken. Een blauwe stinkende walm hangt boven onze hoofden, maar het kan niet weg vanwege die tentdoeken. Zo schuifelen we voort en ik realiseer me ineens dat we niet voor of achteruit kunnen. Als hier brand uitbreekt – wat niet onwaarschijnlijk is – zou de ramp niet te overzien zijn, de mensen zouden elkaar onder de voet lopen. Ik begin het Spaans – of in dit geval – Turks benauwd te krijgen, kijk naast mij en zie Bob ook hevig zweten. Het enige wat ik nog kon bedenken is: WE MOETEN HIERUIT! We beginnen met ons armen te maaien om erdoor te komen en eindelijk na een minuut of vijf zien we een zijpad en kunnen we, al hyperventilerend, de markt verlaten.

Hijgend en druipend van het zweet zoeken we een terrasje op waar we even kunnen bijkomen en onze dorst lessen. De rest van de dag brengen we door onder een parasol aan het zwembad. Daags daarna zijn we gewoon in de PC Hoofdstraat van Kemer aan het winkelen geslagen en hebben voor alle vier de kleinkinderen toch nog wat gevonden enne……… voor een echte “Special price”.